---- [ ☀ ] za05j -nl- (fr) (de) (en) (pl) (ru)



http://apsike1997.free.fr/francais/fundamento.htm
Corrections : plibonigadi (pour pliboni€adi), malgraŭ (pour malgraĉ), sentaĉigado (pour sentaĉgigado), ktp (pour k.t.p).

Fundamento

Voici donc spécialement pour vous, cher visiteur de notre site, un texte original et sa traduction en français. Il s'agit de l'avant-propos du Fondement de la langue espéranto. Il a été rédigé en espéranto par Zamenhof lui-même.
Pour bien comprendre l'intérêt et la valeur de cet avant-propos, il faut nous placer dans le contexte de l'époque.
Nous sommes en juillet 1905. Zamenhof est à Varsovie. Dans quelques semaines il va se rendre en France car se tiendra à Boulogne-sur-Mer le premier congrès international d'espéranto. L'événement est d'importance. On attend plus de six cent personnes originaires de divers pays. L'espéranto a déjà 18 ans et son créateur pense qu'il est opportun de proposer aux congressistes de voter une résolution pour adopter les trois parties figurant dans le
Unua libro de 1887. Un consensus s'est établi jusqu'à présent pour respecter ces trois textes: 1.) Les 16 règles de grammaire; 2) le «Dictionnaire universel»"; 3) le «Recueil d'exercices».
Pour Zamenhof, il faut tout faire pour préserver la langue du moindre risque de division tout en permettant son enrichissement et son évolution avec le temps. Une langue qui resterait figée serait évidemment condamnée. Mais il faut aussi et surtout éviter le désordre. En gravant dans le marbre ces trois textes comme base fondamentale de la langue il pense lui éviter d'inutiles besoins de réformes.
L'Histoire donnera vite raison à Zamenhof. Une première fois en 1907, lorsque l'espéranto traversera une crise importante avec la création de l'ido, un espéranto modifié qui ne parviendra pas néanmoins à s'imposer, malgré les efforts de ses initiateurs. Le mouvement espérantiste était déjà bien structuré à cette époque et il restera fidèle à une langue, certes encore jeune, mais qui disposait déjà d'une littérature, d'une presse et surtout d'une base intangible comme le souhaitait son inventeur. Le Fundamento avec ses trois parties reste encore aujourd'hui la base fondamentale de la langue. L'Histoire a donc donné raison une seconde fois à Zamenhof puisqu'aucun espérantiste n'a jusqu'à présent osé toucher à cette base, constituée de seize règles, véritables "tables de la loi" de la langue internationale espéranto. Et l'espéranto tel qu'il est parlé et écrit de nos jours a évolué, comme toute langue vivante. C'est un exemple unique dans l'histoire de l'humanité. Il consacre le caractère visionnaire de son inventeur. Une langue n'appartient pas à un homme mais bien à une communauté. C'est elle qui la fait vivre, la fait évoluer, l'enrichit ou la condamne. Gageons que la communauté espérantiste saura montrer durablement à l'humanité combien cette dernière a besoin d'une langue internationale neutre et que l'espéranto, avec le temps recevra la pâtine, condition sans doute indispensable pour être enfin reconnu.




Por ke lingvo internacia povu bone kaj regule progresadi kaj por ke ĝi havu plenan certecon, ke ĝi neniam disfalos kaj ia facilanima paŝo de ĝiaj amikoj estontaj ne detruos la laborojn de ĝiaj amikoj estintaj, — estas plej necesa antaŭ ĉio unu kondiĉo: la ekzistado de klare difinita, neniam tuŝebla kaj ŝanĝebla Fundamento de la lingvo. Kiam nia lingvo estos oficiale akceptita de la registaroj de la plej ĉefaj regnoj kaj tiuj ĉi registaroj per speciala leĝo garantios al Esperanto tute certan vivon kaj uzatecon kaj plenan sendanĝerecon kontraŭ ĉiuj personaj kapricoj disputoj, tiam aŭtoritata komitato, interkonsente elektita de tiuj registaroj, havos la rajton fari en la fundamento de la lingvo unu fojon por ĉiam ĉiujn deziritajn ŝanĝojn, se tiaj ŝanĝoj montriĝos necesaj; sed ĝis tiu tempo la fundamento de Esperanto devas plej severe resti absolute senŝanĝa, ĉar severa netuŝebleco de nia fundamento estas la plej grava kaŭzo de nia ĝisnuna progresado kaj la plej grava kondiĉo por nia regula kaj paca progresado estonta. Neniu persono kaj neniu societo devas havi la rajton arbitre fari en nia fundamento iun eĉplej malgrandan ŝanĝon! Tiun ĉi tre gravan principon la esperantistoj volu ĉiam bone memori kaj kontraŭ la ektuŝo de tiu ĉi principo ili volu ĉiam energie batali, ĉar la momento, en kiu ni ektuŝus tiun principon, estus la komenco de nia morto.



Laŭ silenta interkonsento de ĉiuj esperantistoj jam de tre longa tempo la sekvantaj tri verkoj estas rigardataj kiel fundamento de Esperanto:
1) La 16-regula gramatiko;
2) la «Universala vortaro»;
3) la «Ekzercaro».
Tiujn ĉi tri verkojn la aŭtoro de Esperanto rigardadis ĉiam kiel leĝojn por li, kaj malgraŭ oftaj tentoj kaj delogoj li neniam permesis al si (almenaŭ konscie) la plej malgrandan pekon kontraŭ tiuj ĉi leĝoj; li esperas, ke pro la bono de nia afero ankaŭ ĉiuj aliaj esperantistoj ĉiam rigardados tiujn ĉi tri verkojn kiel la solan leĝan kaj netuŝeblan fundamenton de Esperanto.



Por ke ia regno estu forta kaj glora kaj povu sane disvolviĝadi, estas necese, ke ĉiu regnano sciu, ke li neniam dependos de la kapricoj de tiu alia persono, sed devas obei ĉiam nur klarajn, tute difinitajn fundamentajn leĝojn de sia lando, kiuj estas egale devigaj por la regantoj kaj regatoj kaj en kiuj neniu havas la rajton fari arbitre laŭ persona bontrovo ian ŝanĝon aldonon. Tiel same por ke nia afero bone progresadu, estas necese, ke ĉiu esperantisto havu la plenan certecon, ke leĝdonanto por li ĉiam estos ne ia persono, sed ia klare difinita verko. Tial, por meti finon al ĉiuj malkompreniĝoj kaj disputoj, kaj por ke ĉiu esperantisto sciu tute klare, per kio li devas en ĉio sin gvidi, la aŭtoro de Esperanto decidis nun eldoni en formo de unu libro tiujn tri verkojn, kiuj laŭ silenta interkonsento de ĉiuj esperantistoj jam de longe farĝis fundamento per Esperanto, kaj li petas, ke la okuloj de ĉiuj esperantistoj estu ĉiam turnataj ne al li, sed al tiu ĉi libro. ĝis la tempo, kiam ia por ĉiuj aŭtoritata kaj nedisputebla institucio decidos alie, ĉio, kio troviĝas en tiu ĉi libro, devas esti rigardata kiel deviga por ĉiuj; ĉio, kio estas kontraŭ tiu ĉi libro, devas esti rigardata kiel malbona, se ĝi apartenus al la plumo de la aŭtoro de Esperanto mem. Nur la supre nomitaj tri verkoj publikigitaj en la libro «Fundamento de Esperanto», devas esti rigardataj kiel oficialaj; ĉio alia, kion mi verkis verkos, konsilas, korektas, aprobas ktp., estas nur verkoj privataj, kiujn la esperantistojse ili trovas tion ĉi utila por la unueco de nia aferopovas rigardadi kiel modela, sed ne kiel deviga.



Havante la karakteron de fundamento, la tri verkoj represitaj en tiu ĉi libro devas antaŭ ĉio esti netuŝeblaj. Tial la legantoj ne miru, ke ili trovos en la nacia traduko de diversaj vortoj en tiu ĉi libro (precipe en la angla parto) tute nekorektite tiujn samajn erarojn, kiuj sin trovis en la unua eldono de la "Universala Vortaro". Mi permesis al mi nur korekti la preserarojn; sed se ia vorto estis erare nelerte tradukita, mi ĝin lasis en tiu ĉi libro tute senŝanĝe; ĉar se mi volus plibonigi, tio ĉi jam estus ŝanĝo, kiu povus kaŭzi disputojn kaj kiu en verko fundamenta ne povas esti tolerata. La fundamento devas esti severe netuŝebla eĉkune kun siaj eraroj. La erareco en la nacia traduko de tiu alia vorto ne prezentas grandan malfeliĉon, ĉar, komparante la kuntekstan tradukon en la aliaj lingvoj, oni facile trovos la veran sencon de ĉiu vorto; sed senkompare pli grandan danĝeron prezentus la ŝanĝado de la traduko de ia vorto, ĉar, perdinte la severan netuŝeblecon, la verko perdus sian eksterordinare necesan karakteron de dogma fundamenteco, kaj, trovante en unu eldono alian tradukon ol en alia, la uzanto ne havus la certecon, ke mi morgaŭ ne faros ian alian ŝanĝon, kaj li perdus sian konfidon kaj apogon. Al ĉiu, kiu montros al mi ian malbonan esprimon en la Fundamenta libro, mi respondos trankvile: «jes, ĝi estas eraro, sed ĝi devas resti netuŝebla, ĉar ĝi apartenas al la fundamenta dokumento, en kiu neniu havas la rajton fari ian ŝanĝon.»



La "Fundamento de Esperanto" tute ne devas esti rigardata kiel la plej bona lernolibro kaj vortaro de esperanto. Ho, ne! Kiu volas perfektiĝi en Esperanto, al tiu mi rekomendas la diversajn lernolibrojn kaj vortarojn, multe pli bonajn kaj pli vastajn, kiuj estas eldonitaj de niaj plej kompetentaj amikoj por ĉiu nacio aparte kaj el kiuj la plej gravaj estas eldonitaj tre bone kaj zorgeme, sub mia persona kontrolo kaj kunhelpo. Sed la "Fundamento de Esperanto" devas troviĝi en la manoj de ĉiu bona esperantisto kiel konstanta gvida dokumento, por ke li bone ellernu kaj per ofta enrigardado konstante memorigadu al si, kio en nia lingvo estas oficiala kaj netuŝebla, por ke li povu ĉiam bone distingi la vortojn kaj regulojn oficialajn, kiuj devas troviĝi en ĉiuj lernoverkoj de Esperanto, de la vortoj kaj reguloj rekomendataj private, kiuj eble ne al ĉiuj esperantistoj estas konataj eble ne de ĉiuj estas aprobataj. La "Fundamento de Esperanto" devas troviĝi en la manoj de ĉiu esperantisto kiel konstanta kontrolilo, kiu gardos lin de deflankiĝado de la vojo de unueco.



Mi diris, ke la fundamento de nia lingvo devas esti absolute netuŝebla, se ŝajnus al ni, ke tiu alia punkto estas sendube erara. Tio ĉi povus naski la penson, ke nia lingvo restos ĉiam rigida kaj neniam disvolviĝos... Ho, ne! Malgraŭ la severa netuŝebleco de la fundamento, nia lingvo havos la plenan eblon ne sole konstante riĉiĝadi, sed konstante plibonigadi kaj perfektiĝadi; la netuŝebleco de la fundamento nur garantios al ni konstante, ke tiu perfektiĝado fariĝados ne per arbitra, interbatala kaj ruinigita rompado kaj ŝanĝado, ne per nuligado sentaĉigado de nia ĝisnuna literaturo, sed per vojo natura, senkonfuza kaj sendanĝera. Pli detale mi parolos pri tio ĉi en la Bulonja kongreso; nun mi diros pri tio ĉi nur kelkajn vortojn, por ke mia opinio ne ŝajnu tro paradoksa:



1) Riĉigadi la lingvon per novaj vortoj oni povas jam nun, per konsiliĝado kun tiuj personoj, kiuj estas rigardataj kiel la plej aŭtoritataj en nia lingvo, kaj zorgante pri tio, ke ĉiuj uzu tiujn vortojn en la sama formo; sed tiuj ĉi vortoj devas esti nur rekomendataj, ne altrudataj; oni devas ilin uzadi nur en la literaturo; sed en korespondado kun personoj nekonataj estas bone ĉiam peni uzadi nur vortojn el la "Fundamento" ĉar nur pri tiaj vortoj ni povas esti certaj, ke nia adresato ilin nepre trovos en sia vortaro. Nur iam poste, kiam la plej granda parto de la novaj vortoj estos jam tute matura, ia aŭtoritata institucio enkondukos ilin en la vortaron oficialan, kiel «Aldonon al la Fundamento».



2) Se ia aŭtoritata centra institucio trovos, ke tiu alia vorto regulo en nia lingvo estas tro neoportuna, ĝi ne devos forigi ŝanĝi la diritan formon, sed ĝi povos proponi formon novan, kiun ĝi rekomendos uzadi paralele kun la formo malnova. Kun la tempo la formo nova iom post iom elpuŝos la formon malnovan, kiu fariĝos arĥaismo, kiel ni tion ĉi vidas en ĉiu natura lingvo. Sed, prezentante parton de la fundamento, tiuj ĉi arĥaismoj neniam estos elĵetitaj, sed ĉiam estos presataj en ĉiuj lernolibroj kaj vortaroj samtempe kun la formoj novaj, kaj tiamaniere, ni havos la certecon, ke ĉe la plej granda perfektiĝado la unueco de esperanto neniam estos rompata kaj neniu verko Esperanta el la plej frua tempo iam perdos sian valoron kaj kompreneblecon por la estontaj generacioj.



Mi montris en principo, kiamaniere la severa netuŝebleco de la "Fundamento" gardos ĉiam la unuecon de nia lingvo, ne malhelpante tamen al la lingvo ne sole riĉiĝadi, sed konstante perfektiĝadi. Sed en la praktiko ni (pro kaŭzoj jam multajn fojojn priparolitaj) devas kompreneble esti tre singardaj kun ĉia "perfektiĝado" de la lingvo:
a) ni devas tion ĉi fari ne facilanime, sed nur en okazoj de efektiva neceseco;
b) fari tion ĉi (post matura prijuĝado) povas ne apartaj personoj, sed nur ia centra institucio, kiu havos nedisputeblan aŭtoritatecon por la tuta esperantistaro.



Mi finas do per la jenaj vortoj:

1. pro la unueco de nia afero ĉiu bona esperantisto devas antaŭ ĉio bone koni la fundamenton de nia lingvo;
2. la fundamento de nia lingvo devas resti severe netuŝebla;
3. ĝis la tempo kiam aŭtoritata centra institucio decidos pligrandigi (neniam ŝanĝi!) la ĝisnunan fundamenton per oficialigo de novaj vortoj reguloj, ĉio bona, kio ne troviĝas en la "Fundamento de Esperanto", devas esti rigardata ne kiel deviga, sed nur kiel rekomendata.
La ideoj, kiujn mi supre esprimis pri la Fundamento de esperanto, prezentas dume nur mian privatan opinion. Leĝan sankcion ili ricevos nur en tia okazo, se ili estos akceptitaj de la unua internacia kongreso de esperantistoj, al kiu tiu ĉi verko kune kun sia antaŭparolo estos prezentita.

L. Zamenhof.

Varsovio, Julio 1905.

Pour qu'une langue internationale puisse progresser bien régulièrement et pour qu'elle ait la pleine assurance qu'elle ne disparaitra jamais et qu'une étourderie commise par ses futurs adeptes ne détruira pas l'oeuvre accomplie par feu leurs aînés — une condition est indispensable: l'existence d'un Fondement de la langue clairement défini et qu'il ne faudra jamais toucher ni modifier. Quand les gouvernements des pays les plus importants auront officiellement accepté notre langue, quand par une loi spéciale ils garantiront à l'espéranto une existence assurée, un usage et une garantie totale contre tous les caprices ou disputes à caractère personnel, alors une haute autorité, élue avec le consentement de ces gouvernements, aura le droit de faire dans le fondement de la langue toutes les réformes nécessaires, une fois pour toutes, si de telles réformes s'avèrent indispensables; mais jusqu'à ce moment précis le fondement de l'espéranto devra rester strictement et absolument inchangé, car l'intangibilité stricte de notre fondement est la cause la plus importante qui a permis notre progrès jusqu'à présent et qui est la condition la plus importante pour assurer notre progression future, régulière et pacifique. Aucune personne, qu'elle soit physique ou morale, ne doit avoir le droit de procéder arbitrairement au moindre changement dans notre fondement, quand bien même ce changement serait très petit! Que les espérantistes veuillent bien toujours se souvenir de ce principe très important et toujours se battre énergiquement pour le préserver d'une atteinte quelconque, car dès lors que nous toucherions à ce principe, ce serait le commencement de notre mort.

C'est par un consentement silencieux de tous les espérantistes depuis déjà bien longtemps que les trois oeuvres suivantes sont considérées comme le fondement de l'espéranto:
1) Les 16 règles de grammaire;
2) le «Dictionnaire universel»";
3) le «Recueil d'exercices».
L'auteur de l'espéranto a toujours considéré ces trois oeuvres comme des lois pour lui et, malgré de fréquentes tentations et l'envie de passer outre, il ne s'est jamais permis (consciemment tout au moins) le moindre petit péché contre ces trois lois; il espère que pour le bien de notre affaire tous les autres espérantistes considèreront eux aussi pour toujours ces trois oeuvres comme le seul fondement légal et intangible de l'espéranto.

Pour qu'une nation soit forte et glorieuse et pour qu'elle puisse se développer sainement, il faut que chaque citoyen sache qu'il ne dépendra jamais des caprices de telle ou telle personne, mais qu'il ne devra toujours obéir qu'à des lois claires, fondamentalement définies dans ce pays, des lois s'imposant de manière égale tant pour les dirigeants que pour les administrés et dans lesquelles nul n'aura le droit de faire arbitrairement le moindre changement ou le moindre ajout selon son bon plaisir. De même, pour que notre affaire progresse bien, il faut que chaque espérantiste ait la pleine certitude que le législateur sera toujours pour lui, non pas une personne, quelle qu'elle soit, mais une oeuvre clairement définie. Pour cette raison et pour mettre un point final à tous les malentendus et à toutes les disputes et pour que chaque espérantiste sache clairement avec quoi il doit se guider en tout, l'auteur de l'espéranto a décidé d'éditer maintenant sous la forme d'un livre unique ces trois oeuvres, qui, par le consentement général et silencieux de tous les espérantistes sont devenues depuis longtemps déjà le fondement de l'espéranto, et il demande que les regards de tous les espérantistes ne soient plus tournés désormais vers lui mais vers ce livre. Tant qu'il n'y aura pas une institution faisant autorité et contestée par qui que ce soit pour en décider autrement, tout ce qui se trouve dans ce livre devra être considéré comme obligatoire pour tous; tout ce qui est contre ce livre devra être considéré comme mauvais, quand bien même cela viendrait de la plume de l'auteur de l'espéranto en personne. Seules les trois oeuvres citées plus haut et qui sont publiées dans le livre "Fundamento de Esperanto" seront considérées comme officielles; tout ce que j'aurais écrit d'autre ou que j'écrirai, conseillerai ou approuverai etc. ne sera que des oeuvres à caractère privé que les espérantistes — pour autant qu'ils les jugent utiles pour l'unicité de notre affaire — pourront considérer comme modèles mais en aucun cas comme obligatoires.

Comme les trois oeuvres imprimées dans ce livre sont la base de la langue, elles devront avant tout être intangibles. Il ne faut donc pas que les lecteurs s'étonnent de trouver divers mots traduits en langue nationale (surtout dans la partie anglaise) avec les mêmes erreurs non corrigées par rapport à la première édition du "Dictionnaire universel". Je me suis permis de corriger seulement les fautes de frappe mais si un mot était soit un contresens soit mal traduit, je l'ai laissé inchangé dans le livre, car, quand bien même j'aurais voulu apporter une amélioration, cela aurait déjà constitué un changement, ce qui aurait pu être source de disputes et ceci ne peut être toléré dans un ouvrage fondamental. Le fondement doit être strictement intangible même avec ses erreurs. L'erreur de traduction dans une langue nationale de tel ou tel mot ne représente pas en elle-même un grand malheur, car, en comparant la traduction du contexte dans les autres langues on trouvera facilement le vrai sens de chaque mot, mais le changement de la traduction d'un mot serait sans commune mesure un danger plus grand, car en ayant perdu sa stricte intangibilité l'oeuvre aurait perdu son caractère extraordinairement nécessaire de dogme à caractère fondamental et, en trouvant des traductions différentes d'une édition à l'autre l'utilisateur n'aurait pas la certitude que demain je ne ferai pas un autre changement et il perdrait sa confiance et son appui. Chaque fois qu'une personne me montrera une mauvaise expression dans le livre du Fundamento je répondrai tranquillement: « oui, c'est une erreur, mais elle doit rester intangible car elle appartient au document fondamental dans lequel personne n'a le droit de procéder au moindre changement.»

Le «Fundamento de l'espéranto» ne doit pas du tout être considéré comme ce qui s'est fait de mieux comme manuel et comme dictionnaire de l'espéranto. Oh, non! À celui qui veut se perfectionner en espéranto je recommanderai les divers manuels et dictionnaires, bien meilleurs et plus complets, qui ont été édités en particulier par nos amis les plus compétents de chaque nation et les plus importants d'entre eux sont ceux qui furent édités sous mon contrôle personnel et en collaboration avec moi. Mais le «Fundamento de l'espéranto» doit se trouver dans les mains de tout bon espérantiste en tant que document et guide permanent pour qu'il apprenne bien la langue et pour qu'il puisse toujours bien se remémorer ce qui dans notre langue est officiel et intangible, pour qu'il puisse toujours bien distinguer les mots et les règles qui sont officiels et qui doivent figurer dans tous les manuels d'espéranto des autres mots et règles recommandés en privé qui peut-être ne sont pas connus de tous les espérantistes ou approuvés par tous. Le «Fundamento de l'espéranto» doit être dans les mains de chaque espérantiste comme un outil de contrôle permanent qui le préservera de tout dévoiement par rapport à la voie de l'unité.

J'ai dit que le fondement de notre langue doit être absolument intangible, quand bien même il nous semblerait que tel ou tel point est certainement faux. Ceci pourrait donner à penser que notre langue restera à jamais rigide et n'évoluera pas... Bien au contraire! En dépit de la stricte intangibilité du fondement de la langue, celle-ci aura toutes les possibilités non seulement de s'enrichir constamment mais également de se bonifier et de se parfaire; l'intangibilité du fondement ne sera qu'une garantie permanente pour que cette perfection en cours devienne une réalité non pas du fait d'une fracture ruineuse arbitraire qui résulterait d'une bataille longue et d'un changement, ni du fait de l'annulation ou d'une décision de rendre non conforme notre littérature actuelle, mais au contraire par un processus naturel, préservé de toute confusion et de tout danger. Je donnerai plus de détails sur ceci lors du congrès qui aura lieu à Boulogne-sur-Mer; mais ici je dirai seulement quelques mots pour que mon opinion n'apparaisse pas trop paradoxale:

1) Enrichir la langue par des mots nouveaux peut être fait dès à présent en demandant conseil auprès de personnes considérées comme les plus compétentes dans notre langue et en prenant soin que tous ceux qui doivent utiliser ces mots le fassent sous une forme identique; mais ces mots-ci devront seulement être recommandés et non imposés; leur usage devra se limiter à la littérature; alors que dans la correspondance avec des personnes inconnues il sera bon de toujours s'astreindre à utiliser seulement des mots présents dans le «Fundamento» car en ce qui concerne ces mots officiels nous pouvons être certains que notre destinataire les trouvera obligatoirement dans son dictionnaire. C'est seulement un jour, à l'avenir, quand la plus grande partie des mots nouveaux sera déjà bien mûre qu'alors une sorte d'institution officielle les introduira dans le dictionnaire officiel comme «Complément au Fundamento»

2) Si une sorte d'institution centrale et autorisée trouve trop inopportune la présence dans notre langue de tel mot ou telle règle, elle ne devra pas éliminer ou changer la forme en question, mais elle pourra proposer une forme nouvelle dont elle conseillera l'usage en parallèle avec l'ancienne. Ce n'est qu'avec le temps que la forme nouvelle éliminera la forme ancienne qui deviendra un archaïsme comme cela se passe dans toute langue naturelle. Mais, en présentant une partie du fondement, ces archaïsmes ne seront jamais éliminés mais toujours imprimés dans tous les manuels et dictionnaires en même temps que les formes nouvelles, et de cette manière nous aurons la certitude que même avec le plus grand perfectionnement l'unité de l'espéranto ne sera jamais compromise et qu'aucune oeuvre esperantiste, quand bien même elle daterait des temps les plus reculés, ne perdra de sa valeur et de sa compréhension pour les générations futures.

J'ai montré en principe de quelle manière la stricte intangibilité du «Fundamento" préservera pour toujours l'unité de notre langue sans empécher cependant la langue non seulement de s'enrichir, mais même de se perfectionner en permanence. Mais dans la pratique (pour des raisons déjà exposées et à de multiples reprises) nous devons bien sûr être très prudents avec toutes sortes de «perfectionnements» de la langue:
a) nous ne devons pas faire ceci de manière impulsive, mais seulement en cas d'extrême nécessité;
b) ce ne sont pas des personnes isolées qui pourront faire ceci (quand bien même leur jugement serait mûrement réfléchi) mais seulement une institution centrale autorisée disposant d'une légitimité incontestée par l'ensemble du monde espérantiste.

Je termine donc par les mots suivants:

1. Du fait de l'unité de notre affaire tout bon espérantiste devra avant toute chose bien connaître le fondement de notre langue;
2. Le fondement de notre langue doit rester strictement intangible;
3. tant qu'une institution centrale autorisée n'aura pas décidé d'agrandir (en aucun cas de changer!) le fondement actuel par l'officialisation de nouveaux mots ou de nouvelles règles, tout ce qui est bon et qui ne se trouve pas dans le «Fundamento de l'espéranto» devra être considéré non pas comme obligatoire, mais seulement comme recommandé.
Les idées que je viens d'exprimer sur le Fundamento de l'espéranto ne représentent que mon opinion personnelle. Elles recevront une consécration légale seulement dans le cas où elles seront acceptées par le premier congrès international des espérantistes devant lequel cette oeuvre et son avant-propos seront présentés.

L. Zamenhof.

Varsovie, Juillet 1905.




valeur pédagogique (incorrect car en cours...)---version1\za05j_nl--- 2017-10-30 18:06:05
9352 reserĉoj, 3995 serĉadoj, 1626 ekserĉoj, 3 serĉiĝontoj, 0 serĉeraro
 
.
absolute
absolut': absoluut
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
adresato
adres': adres
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
afero
afer': zaak
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
akceptita
akcept': aannemen, aanvaarden, (te gast) ontvangen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
akceptitaj
akcept': aannemen, aanvaarden, (te gast) ontvangen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
al
al: naar, aan
.
aldonon
al: naar, aan
al`don': bijvoegen, toegeven ♦ don': geven
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
alia
ali': ander
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
aliaj
ali': ander
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
alian
ali': ander
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
alie
ali': ander
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
almenaŭ
almenaŭ: tenminste
.
altrudataj
al: naar, aan
trud': opdringen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
amikoj
amik': vriend
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
angla
angl': engelsman
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ankaŭ
ankaŭ: ook
.
antaŭ
antaŭ: voor
.
antaŭparolo
antaŭ: voor
parol': spreken, woordvoeren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
apartaj
apart': apart
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
aparte
apart': apart
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
apartenas
aparten': toebehoren, behoren tot
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
apartenus
aparten': toebehoren, behoren tot
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
apogon
apog': steunen, ondersteunen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
aprobas
aprob': goedkeuren
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
aprobataj
aprob': goedkeuren
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
arbitra
arbitr': willekeurig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
arbitre
arbitr': willekeurig
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
arĥaismo
arĥaism': _
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
arĥaismoj
arĥaism': _
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.

aŭ: of
.
aŭtoritata
aŭtoritat': _
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
aŭtoritataj
aŭtoritat': _
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
aŭtoritatecon
aŭtoritat': _
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
aŭtoro
aŭtor': _
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
batali
batal': vechten
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
bona
bon': goed
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
bonajn
bon': goed
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
bone
bon': goed
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
bono
bon': goed
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
bontrovo
bon': goed
trov': vinden
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
bulonja
bulonj': _
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ĉar
ĉar: want, omdat
.
ĉe
ĉe: bij
.
ĉefaj
ĉef': hoofd
ĉef'a: voornaamst, hoofdzakelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
centra
centr': _
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
certaj
cert': zeker
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
certan
cert': zeker
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
certecon
cert': zeker
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
ĉia
ĉia: elke soorten (van)
.
ĉi
ĉi: het dichtstbije ▌tiu ĉi: deze ♦ tiu: die ▌tie ĉi: hier ♦ tie: daar
.
ĉiam
ĉiam: altijd
.
ĉio
ĉio: alles
.
ĉiu
ĉiu: ieder, elk
.
ĉiuj
ĉiu: ieder, elk
ĉiu`j: allen ♦ j: uitgang van het meervoud
.
ĉiujn
ĉiu: ieder, elk
ĉiu`j: allen ♦ j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
danĝeron
danĝer': gevaar
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
de
de: van (bezit), vanaf (vertrekpunt), door (bij lijdende vorm van deelwoorden)
.
decidis
decid': beslissen
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
decidos
decid': beslissen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
deflankiĝado
de: van (bezit), vanaf (vertrekpunt), door (bij lijdende vorm van deelwoorden)
flank': kant, zijde, flank
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
delogoj
de: van (bezit), vanaf (vertrekpunt), door (bij lijdende vorm van deelwoorden)
de`log': verleiden, verlokken ♦ log': lokken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
dependos
de: van (bezit), vanaf (vertrekpunt), door (bij lijdende vorm van deelwoorden)
de`pend': afhangen, afhankelijke zijn ♦ pend': hangen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
detale
detal': gedetailleerd
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
detruos
detru': verwoesten
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
devas
dev': moeten
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
deviga
dev': moeten
dev'ig': dwingen ♦ ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
devigaj
dev': moeten
dev'ig': dwingen ♦ ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
devos
dev': moeten
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
deziritajn
dezir': wensen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
difinita
difin': definiëren, bepalen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
difinitajn
difin': definiëren, bepalen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
diris
dir': zeggen
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
diritan
dir': zeggen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
diros
dir': zeggen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
disfalos
dis': kenmerkt de verdeling, verspreiding ▌dis'ir': uiteengaan ♦ ir': gaan
fal': vallen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
disputoj
disput': redetwisten
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
disputojn
disput': redetwisten
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
distingi
disting': onderscheiden
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
disvolviĝadi
dis': kenmerkt de verdeling, verspreiding ▌dis'ir': uiteengaan ♦ ir': gaan
volv': wikkelen, oprollen
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
disvolviĝos
dis': kenmerkt de verdeling, verspreiding ▌dis'ir': uiteengaan ♦ ir': gaan
volv': wikkelen, oprollen
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
diversaj
divers': verschillend
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
diversajn
divers': verschillend
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
do
do: dus
.
dogma
dogm': _
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
dokumento
dokument': _
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
dume
dum: gedurende, terwijl
dum`e: ondertussen, inmiddels, intussen ♦ e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
eble
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'e: misschien ♦ e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
eblon
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'o: mogelijkheid ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.

eĉ: zelfs
.
eĉkune
eĉ: zelfs
kun: met
kun`e: samen ♦ e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
eĉplej
eĉ: zelfs
plej: meest
.
efektiva
efektiv': werkelijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
egale
egal': gelijk(matig)
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
ekserĉoj
ek': beginnen ▌ek'kant': aanheffen ♦ kant': zingen
serĉ': zoeken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
eksterordinare
ekster: buiten
ordinar': gewoon
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
ektuŝo
ek': beginnen ▌ek'kant': aanheffen ♦ kant': zingen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ektuŝus
ek': beginnen ▌ek'kant': aanheffen ♦ kant': zingen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
ekzercaro
ekzerc': oefenen
ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ekzistado
ekzist': bestaan
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
el
el: uit
.
eldoni
el: uit
don': geven
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
eldonitaj
el: uit
don': geven
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
eldono
el: uit
don': geven
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
elektita
elekt': kiezen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
elĵetitaj
el: uit
ĵet': gooien, werpen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
ellernu
el: uit
lern': leren
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
elpuŝos
el: uit
puŝ': duwen, stoten
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
en
en: in
.
energie
energi': _
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
enkondukos
en: in
konduk': (ge)leiden, brengen, besturen (v voertuig)
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
enrigardado
en: in
rigard': (be)kijken, beschouwen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
erara
erar': dwalen, zich vergissen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
erare
erar': dwalen, zich vergissen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
erareco
erar': dwalen, zich vergissen
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
eraro
erar': dwalen, zich vergissen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
eraroj
erar': dwalen, zich vergissen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
erarojn
erar': dwalen, zich vergissen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
esperanta
esper': hopen
esper'ant': Esperanto █ _ ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
esperantistaro
esper': hopen
esper'ant': Esperanto █ _ ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
ist': kenmerkt het beroep ▌bot'ist': laarzenmaker ♦ bot': laars ▌mar'ist': zeeman ♦ mar': zee
ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
esperantisto
esper': hopen
esper'ant': Esperanto █ _ ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
ist': kenmerkt het beroep ▌bot'ist': laarzenmaker ♦ bot': laars ▌mar'ist': zeeman ♦ mar': zee
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
esperantistoj
esper': hopen
esper'ant': Esperanto █ _ ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
ist': kenmerkt het beroep ▌bot'ist': laarzenmaker ♦ bot': laars ▌mar'ist': zeeman ♦ mar': zee
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
esperanto
esper': hopen
esper'ant': Esperanto █ _ ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
esperas
esper': hopen
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
esprimis
esprim': uitdrukken
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
esprimon
esprim': uitdrukken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
estas
est': zijn
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
esti
est': zijn
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
estintaj
est': zijn
int': uitgang van het bedrijvend verleden deelwoord ▌far'int': "hebbende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
estis
est': zijn
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
estonta
est': zijn
ont': uitgang van het bedrijvende toekomend deelwoord ▌far'ont': "zullende" doen ♦ far': doen
ont'a: naast ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
estontaj
est': zijn
ont': uitgang van het bedrijvende toekomend deelwoord ▌far'ont': "zullende" doen ♦ far': doen
ont'a: naast ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
estos
est': zijn
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
estu
est': zijn
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
estus
est': zijn
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
facilanima
facil': facila
anim': ziel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
facilanime
facil': facila
anim': ziel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
facile
facil': facila
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
farĝis
far': maken, doen
ĝis: tot
.
fari
far': maken, doen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
fariĝados
far': maken, doen
far'iĝ': worden (zich maken) ♦ iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
fariĝos
far': maken, doen
far'iĝ': worden (zich maken) ♦ iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
faros
far': maken, doen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
finas
fin': beëindigen, afmaken
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
finon
fin': beëindigen, afmaken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
fojojn
foj': keer, maal
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
fojon
foj': keer, maal
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
forigi
for: weg, verwijderd
for`ig': verwijderen, weg doen ♦ ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
formo
form': vorm
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
formoj
form': vorm
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
formon
form': vorm
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
forta
fort': sterk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
frua
fru': vroeg
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
fundamenta
fundament': fundament, grondslag
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
fundamentajn
fundament': fundament, grondslag
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
fundamenteco
fundament': fundament, grondslag
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
fundamento
fundament': fundament, grondslag
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
fundamenton
fundament': fundament, grondslag
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
garantios
garanti': garanderen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
gardos
gard': bewaren, bewaken
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
generacioj
generaci': generatie
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
ĝi
ĝi: het (zakelijk voornw)
.
ĝiaj
ĝi: het (zakelijk voornw)
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
ĝin
ĝi: het (zakelijk voornw)
ĝi`n: het (zakelijk voornw) ♦ n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
ĝis
ĝis: tot
.
ĝisnuna
ĝis: tot
nun: nu, thans
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ĝisnunan
ĝis: tot
nun: nu, thans
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
glora
glor': roemen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
gramatiko
gramatik': grammatica
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
granda
grand': granda
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
grandan
grand': granda
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
grava
grav': belangrijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
gravaj
grav': belangrijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
gravan
grav': belangrijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
gvida
gvid': leiden, de weg wijzen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
gvidi
gvid': leiden, de weg wijzen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
havante
hav': hebben
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
havas
hav': hebben
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
havi
hav': hebben
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
havos
hav': hebben
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
havu
hav': hebben
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
havus
hav': hebben
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
ho
ho: o! ho! och!
.
ia
ia: welkdanig, een of andere soort
.
iam
iam: ooit, eens
.
ian
ia: welkdanig, een of andere soort
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
ideoj
ide': idee
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
ili
ili: zij (meervoud)
.
ilin
ili: zij (meervoud)
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
institucio
instituci': instituut, inrichting
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
interbatala
inter: tussen
batal': vechten
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
interkonsente
inter: tussen
konsent': toestemmen, goedvinden, het eens zijn
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
interkonsento
inter: tussen
konsent': toestemmen, goedvinden, het eens zijn
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
internacia
inter: tussen
inter`naci': internationaal ♦ naci': natie
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
iom
iom: een zekere hoeveelheid, een beetje
.
iun
iu: iemand, een of andere
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
jam
jam: reeds, al
.
jenaj
jen: ziehier, hier, kijk (jen...jen...: nu eens... dan weer...)
jen`a: volgende ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
jes
jes: ja
.
kaj
kaj: en
.
kapricoj
kapric': gril
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
karakteron
karakter': karakter
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
kaŭzi
kaŭz': veroorzaken,aanleiding geven
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
kaŭzo
kaŭz': veroorzaken,aanleiding geven
kaŭz'o: oorzaak ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
kaŭzoj
kaŭz': veroorzaken,aanleiding geven
kaŭz'o: oorzaak ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
ke
ke: dat
.
kelkajn
kelk': enige
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
kiam
kiam: wanneer
.
kiamaniere
kia: welk(danige), wat voor een, hoe(danige)
kia`manier': _ ♦ manier': manier
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
kiel
kiel: hoe
.
kio
kio: wat
.
kion
kio: wat
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
kiu
kiu: wie, welke (vragend), die, dat (betr)
.
kiuj
kiu: wie, welke (vragend), die, dat (betr)
j: uitgang van het meervoud
.
kiujn
kiu: wie, welke (vragend), die, dat (betr)
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
kiun
kiu: wie, welke (vragend), die, dat (betr)
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
klarajn
klar': helder, duidelijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
klare
klar': helder, duidelijk
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
komenco
komenc': beginnen (ov ww)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
komitato
komitat': comité
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
komparante
kompar': vergelijken
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
kompetentaj
kompetent': competent, deskundig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
kompreneble
kompren': begrijpen, verstand hebben van, weten te
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'e: misschien ♦ e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
kompreneblecon
kompren': begrijpen, verstand hebben van, weten te
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
konataj
kon': kennen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
kondiĉo
kondiĉ': voorwaarde
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
konfidon
konfid': vertrouwen hebben in, toevertrouwen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
kongreso
kongres': congres
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
koni
kon': kennen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
konscie
konsci': zich bewust zijn
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
konsilas
konsil': aanraden
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
konsiliĝado
konsil': aanraden
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
konstanta
konstant': constant, bestendig, standvastig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
konstante
konstant': constant, bestendig, standvastig
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
kontraŭ
kontraŭ: tegen, tegenover
.
kontrolilo
kontrol': _
il': kenmerkt het werktuig, instrument ▌tond'il': schaar ♦ tond': knippen, scheren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
kontrolo
kontrol': _
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
korektas
korekt': corrigeren, verbeteren
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
korekti
korekt': corrigeren, verbeteren
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
korespondado
korespond': corresponderen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ktp
ktp: enz ▌kaj tiel plu: en zo voort
.
kun
kun: met
.
kune
kun: met
kun`e: samen ♦ e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
kunhelpo
kun: met
help': helpen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
kuntekstan
kun: met
tekst': tekst
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
la
la: de, het (bepalend lidwoord)
.
laborojn
labor': werken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
lando
land': land
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
lasis
las': laten, loslaten, toelaten
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
laŭ
laŭ: volgens, naar, langs
.
leĝan
leĝ': wet
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
legantoj
leg': lezen
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
leĝdonanto
leĝ': wet
don': geven
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
leĝo
leĝ': wet
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
leĝoj
leĝ': wet
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
leĝojn
leĝ': wet
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
lernolibro
lern': leren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
libr': boek
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
lernolibroj
lern': leren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
libr': boek
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
lernolibrojn
lern': leren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
libr': boek
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
lernoverkoj
lern': leren
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
li
li: hij
.
libro
libr': boek
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
lin
li: hij
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
lingvo
lingv': taal
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
lingvoj
lingv': taal
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
lingvon
lingv': taal
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
literaturo
literatur': literatuur
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
longa
long': lang
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
longe
long': lang
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
malbona
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
bon': goed
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
malbonan
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
bon': goed
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
malfeliĉon
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
feliĉ': gelukkig
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
malgrandan
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
grand': granda
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
malgraŭ
malgraŭ: ondanks
.
malhelpante
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
mal'help': (vr)hinderen, storen ♦ help': helpen
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
malkompreniĝoj
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
kompren': begrijpen, verstand hebben van, weten te
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
malnova
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
nov': nieuw
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
malnovan
mal': kenmerkt het tegenovergestelde: ▌mal'bon': slecht ♦ bon': goed
nov': nieuw
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
manoj
man': hand
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
matura
matur': rijp
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
mem
mem: zelf, vanzelf
.
memori
memor': zich herinneren, onthouden
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
memorigadu
memor': zich herinneren, onthouden
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
meti
met': zetten, leggen, plaatsen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
mia
mi: ik
mi`a: mijn ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
mi
mi: ik
.
mian
mi: ik
mi`a: mijn ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
miru
mir': zich verwonderen
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
modela
model': model, voorbeeld
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
momento
moment': moment, ogenblik
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
montriĝos
montr': tonen, laten zien
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
montris
montr': tonen, laten zien
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
montros
montr': tonen, laten zien
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
morgaŭ
morgaŭ: morgen
.
morto
mort': sterven
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
multajn
mult': veel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
multe
mult': veel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
nacia
naci': natie
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
nacio
naci': natie
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
naski
nask': baren, teweegbrengen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
natura
natur': natuur
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ne
ne: neen, niet, geen
.
necesa
neces': nodig, noodzakelijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
necesaj
neces': nodig, noodzakelijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
necesan
neces': nodig, noodzakelijk
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
necese
neces': nodig, noodzakelijk
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
neceseco
neces': nodig, noodzakelijk
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
nedisputebla
ne: neen, niet, geen
disput': redetwisten
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
nedisputeblan
ne: neen, niet, geen
disput': redetwisten
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
nekonataj
ne: neen, niet, geen
kon': kennen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
nekorektite
nek: noch (nek... nek...: noch... noch...)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
rekt': recht, rechtstreeks
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
nelerte
ne: neen, niet, geen
lert': handig, bekwaam
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
neniam
neniam: nooit
.
neniu
neniu: niemand, geen
.
neoportuna
ne: neen, niet, geen
oportun': gemakkelijk, geschikt, doelmatig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
nepre
nepr': noodzakelijk, onvermijdelijk, beslist, volstrekt
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
netuŝebla
ne: neen, niet, geen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
netuŝeblaj
ne: neen, niet, geen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
netuŝeblan
ne: neen, niet, geen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
netuŝebleco
ne: neen, niet, geen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
netuŝeblecon
ne: neen, niet, geen
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
nia
ni: wij
ni`a: ons, onze ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ni
ni: wij
.
niaj
ni: wij
ni`a: ons, onze ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
nomitaj
nom': naam
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
nova
nov': nieuw
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
novaj
nov': nieuw
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
novan
nov': nieuw
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
nuligado
nul': nul
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
nun
nun: nu, thans
.
nur
nur: slechts, alleen, pas
.
obei
obe': gehoorzamen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
oficiala
oficial': officieel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
oficialaj
oficial': officieel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
oficialajn
oficial': officieel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
oficialan
oficial': officieel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
oficiale
oficial': officieel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
oficialigo
oficial': officieel
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ofta
oft': dikwijls
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
oftaj
oft': dikwijls
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
okazo
okaz': geschieden, gebeuren, voorvallen
okaz'o: gebeurtenis, voorval, gelegenheid ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
okazoj
okaz': geschieden, gebeuren, voorvallen
okaz'o: gebeurtenis, voorval, gelegenheid ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
okuloj
okul': oog
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
ol
ol: dan (na vergrotende trap)dan
.
oni
oni: men
.
opinio
opini': menen, beschouwen als
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
opinion
opini': menen, beschouwen als
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
paca
pac': vrede
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
paradoksa
paradoks': paradox
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
paralele
paralel': parallel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
parolos
parol': spreken, woordvoeren
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
parto
part': (aan)deel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
parton
part': (aan)deel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
paŝo
paŝ': stappen, lopen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
pekon
pek': zondigen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
peni
pen': moeite doen, trachten
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
penson
pens': denken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
per
per: door (middel van)
.
perdinte
perd': verliezen
int': uitgang van het bedrijvend verleden deelwoord ▌far'int': "hebbende" gedaan ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
perdos
perd': verliezen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
perdus
perd': verliezen
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
perfektiĝadi
perfekt': volmaakt
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
perfektiĝado
perfekt': volmaakt
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
perfektiĝi
perfekt': volmaakt
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
permesis
permes': toestaan
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
persona
person': persoon
person'a: persoonlijk, in persoon ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
personaj
person': persoon
person'a: persoonlijk, in persoon ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
persono
person': persoon
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
personoj
person': persoon
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
petas
pet': vragen, verzoeken
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
plej
plej: meest
.
plenan
plen': vol
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
pli
pli: meer
.
plibonigadi
pli: meer
bon': goed
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
plibonigi
pli: meer
bon': goed
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
pligrandigi
pli: meer
grand': granda
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
plumo
plum': veer, pen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
por
por: voor, om te
.
post
post: na, achter
.
poste
post: na, achter
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
povas
pov': kunnen, mogen
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
povos
pov': kunnen, mogen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
povu
pov': kunnen, mogen
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
povus
pov': kunnen, mogen
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
praktiko
praktik': praktijk
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
precipe
precip': vooral
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
presataj
pres': drukken (met drukpers)
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
preserarojn
pres': drukken (met drukpers)
erar': dwalen, zich vergissen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
prezentante
prezent': presenteren, aanbieden, voorstellen
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
prezentas
prezent': presenteren, aanbieden, voorstellen
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
prezentita
prezent': presenteren, aanbieden, voorstellen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
prezentus
prezent': presenteren, aanbieden, voorstellen
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
pri
pri: over, aangaande
.
prijuĝado
pri: over, aangaande
juĝ': (be)oordelen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
principo
princip': principe, grondbeginsel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
principon
princip': principe, grondbeginsel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
priparolitaj
pri: over, aangaande
parol': spreken, woordvoeren
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
privataj
privat': particulier
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
privatan
privat': particulier
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
private
privat': particulier
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
pro
pro: wegens, in ruil voor
.
progresadi
progres': vooruitgaan, vorderen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
progresado
progres': vooruitgaan, vorderen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
progresadu
progres': vooruitgaan, vorderen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
proponi
propon': voorstellen, aanbieden
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
publikigitaj
publik': publiek
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
punkto
punkt': punt, stip
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
rajton
rajt': recht, bevoegdheid
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
regantoj
reg': regeren, beheersen, besturen
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
regatoj
reg': regeren, beheersen, besturen
reg'at': onderdaan ♦ at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
registaroj
reg': regeren, beheersen, besturen
ist': kenmerkt het beroep ▌bot'ist': laarzenmaker ♦ bot': laars ▌mar'ist': zeeman ♦ mar': zee
ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
regnano
regn': rijk, staat
an': lid, bewoner, genoot, aanhanger ▌regn'an' : burger ♦ regn': staat
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
regno
regn': rijk, staat
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
regnoj
regn': rijk, staat
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
regula
regul': regel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
regule
regul': regel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
regulo
regul': regel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
reguloj
regul': regel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
regulojn
regul': regel
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
rekomendas
rekomend': recommanderen, aanbevelen
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
rekomendata
rekomend': recommanderen, aanbevelen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
rekomendataj
rekomend': recommanderen, aanbevelen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
rekomendos
rekomend': recommanderen, aanbevelen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
represitaj
re': her-
pres': drukken (met drukpers)
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
reserĉoj
re': her-
serĉ': zoeken
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
respondos
respond': antwoorden, beantwoorden aan, verantwoordelijk zijn
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
resti
rest': overblijven
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
restos
rest': overblijven
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
ricevos
ricev': krijgen, ontvangen
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
riĉigadi
riĉ': rijk
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
riĉiĝadi
riĉ': rijk
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
rigardadi
rigard': (be)kijken, beschouwen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
rigardadis
rigard': (be)kijken, beschouwen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
rigardados
rigard': (be)kijken, beschouwen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
rigardata
rigard': (be)kijken, beschouwen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
rigardataj
rigard': (be)kijken, beschouwen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
rigida
rigid': stijf, star
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
rompado
romp': breken (ov ww)
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
rompata
romp': breken (ov ww)
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ruinigita
ruin': ruine, bouwval, puinhoop
ruin'ig': ruïneren, in puin leggen, ten gronde richten ♦ ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ŝajnu
ŝajn': schijnen
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
ŝajnus
ŝajn': schijnen
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
sama
sam': zelfde
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
samajn
sam': zelfde
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
same
sam': zelfde
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
samtempe
sam': zelfde
temp': tijd, kwart (muz.)
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
sane
san': gezond
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
ŝanĝado
ŝanĝ': veranderen
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ŝanĝebla
ŝanĝ': veranderen
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
ŝanĝi
ŝanĝ': veranderen
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
ŝanĝo
ŝanĝ': veranderen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
ŝanĝoj
ŝanĝ': veranderen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
ŝanĝojn
ŝanĝ': veranderen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
ŝanĝon
ŝanĝ': veranderen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
sankcion
sankci': sanctie
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
sciu
sci': weten
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
se
se: indien, als
.
sed
sed: maar
.
sekvantaj
sekv': volgen
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
sencon
senc': zin, betekenis
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
sendanĝera
sen: zonder
danĝer': gevaar
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
sendanĝerecon
sen: zonder
danĝer': gevaar
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
sendube
sen: zonder
dub': twijfelen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
senkompare
sen: zonder
kompar': vergelijken
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
senkonfuza
sen: zonder
konfuz': verwarren
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
senŝanĝa
sen: zonder
ŝanĝ': veranderen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
senŝanĝe
sen: zonder
ŝanĝ': veranderen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
sentaĉigado
sent': gewaarworden, voelen
aĉ': _
ig': maken..., doen... ▌pur'ig': reinigen ♦ pur': rein
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
serĉadoj
serĉ': zoeken
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
serĉeraro
serĉ': zoeken
erar': dwalen, zich vergissen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
serĉiĝontoj
serĉ': zoeken
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
ont': uitgang van het bedrijvende toekomend deelwoord ▌far'ont': "zullende" doen ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
severa
sever': streng
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
severan
sever': streng
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
severe
sever': streng
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
sia
si: zich
si`a: zijn, haar, hun, van zichzelf ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
si
si: zich
.
siaj
si: zich
si`a: zijn, haar, hun, van zichzelf ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
sian
si: zich
si`a: zijn, haar, hun, van zichzelf ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
silenta
silent': zwijgen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
sin
si: zich
si`n: zich (accus.) ♦ n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
singardaj
si: zich
si`n: zich (accus.) ♦ n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
si`n`gard': voorzichtig, waakzaam ♦ gard': bewaren, bewaken
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
societo
societ': vereniging, gezelschap, de betere kringen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
solan
sol': alleen, enig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
sole
sol': alleen, enig
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
speciala
special': speciaal
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
sub
sub: onder
.
supre
supr': boven
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
tamen
tamen: toch, echter
.
tempo
temp': tijd, kwart (muz.)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
tentoj
tent': in verzoeking brengen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
tia
tia: zulk, zo een
.
tiaj
tia: zulk, zo een
j: uitgang van het meervoud
.
tial
tial: daarom
.
tiam
tiam: toen, dan
.
tiamaniere
tiam: toen, dan
an': lid, bewoner, genoot, aanhanger ▌regn'an' : burger ♦ regn': staat
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
er': deeltje, _ ▌sabl'er': _ ♦ sabl': zand
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
tiel
tiel: zo
.
tio
tio: dat
.
tion
tio: dat
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
tiu
tiu: die, dat
.
tiuj
tiu: die, dat
j: uitgang van het meervoud
.
tiujn
tiu: die, dat
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
tiun
tiu: die, dat
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
tolerata
toler': dulden, verdragen
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
tradukita
traduk': vertalen
it': uitgang van het lijdend verleden deelwoord ▌far'it': "is" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
traduko
traduk': vertalen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
tradukon
traduk': vertalen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
trankvile
trankvil': gerust, kalm
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
tre
tre: zeer, erg
.
tri
tri: drie
.
tro
tro: te, te zeer, te veel
.
trovante
trov': vinden
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
trovas
trov': vinden
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
troviĝas
trov': vinden
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
troviĝi
trov': vinden
iĝ': zich maken, worden ▌pal'iĝ': bleek worden ♦ pal': bleek
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
trovis
trov': vinden
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
trovos
trov': vinden
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
turnataj
turn': draaien, wenden
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
.
tuŝebla
tuŝ': aanraken, beroeren, aanroeren, aangaan
ebl': mogelijk ▌kompren'ebl': begrijpelijk ♦ kompren': verstaan, begrijpen
ebl'a: mogelijk ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
tuta
tut': geheel
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
tute
tut': geheel
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
universala
universal': universeel, algemeen
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
unua
unu: één
unu`a: eerste ♦ a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
unu
unu: één
.
unueco
unu: één
unu`ec': eenheid ♦ ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
unuecon
unu: één
unu`ec': eenheid ♦ ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
utila
util': nuttig
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
.
uzadi
uz': gebruiken
ad': duidt de duur van een handeling aan ▌paf'ad': beschieting ♦ paf': geweerschot
i: uitgang van de noemvorm ▌laŭd'i: loven
.
uzanto
uz': gebruiken
ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
uzatecon
uz': gebruiken
at': uitgang van het lijdend tegenwoordig deelwoord ▌far'at': "wordende" gedaan ♦ far': doen
ec': kenmerkt de abstrakte eigenschap of hoedanigheid ▌bon'ec': goedheid ♦ bon': goed
ec'o: eigenschap ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
uzu
uz': gebruiken
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
valoron
valor': waarde
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
vastajn
vast': wijd, groot, ruim
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
veran
ver': waarheid, echtheid
a: uitgang van het bijvoeglijk naamwoord ▌hom'a: menselijk ♦ hom': mens
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
verkis
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
is: uitgang van de verleden tijd ▌mi far'is: ik deed ♦ far': doen
.
verko
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
verkoj
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
verkojn
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
verkos
verk': schrijven (v boek e d, kunstwerk scheppen)
os: uitgang van de toekomende tijd van werkwoorden
.
vidas
vid': zien
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
vivon
viv': leven
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
vojo
voj': weg, route
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
volas
vol': willen
as: uitgang van de tegenwoordige tijd van werkwoorden
.
volu
vol': willen
u: uitgang van de gebiedende wijze ▌ni far'u: laten we doen ♦ far'u: doe ♦ far': doen
.
volus
vol': willen
us: uitgang van de voorwaardelijke wijze v. werkwoorden
.
vortaro
vort': woord
vort'ar': woordenboek ♦ ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
vortaroj
vort': woord
vort'ar': woordenboek ♦ ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
vortarojn
vort': woord
vort'ar': woordenboek ♦ ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
vortaron
vort': woord
vort'ar': woordenboek ♦ ar': een groep of voorwerpen ▌arb'ar': vorst ♦ arb': boom
ar'o: _ ♦ o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
vorto
vort': woord
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
.
vortoj
vort': woord
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
.
vortojn
vort': woord
o: uitgang van de zelfstandige naamwoorden
j: uitgang van het meervoud
n: uitgang van de accusatief, merkt ook de richting
.
zorgante
zorg': zorgen, zich bekommeren, bezorgd zijn
zorg'ant': voogd, pleegvader ♦ ant': uitgang van het bedrijvend tegenwoordig deelwoord ▌far'ant': doende ♦ far': doen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel
.
zorgeme
zorg': zorgen, zich bekommeren, bezorgd zijn
em': geneigd, gewoonte tot ▌babil'em': babbelzuchtig ♦ babil': babbelen
e: uitgang van het bijwoord ▌bon'e: wel